Van links naar rechts: Truus, Riekie en Nolly

Donderdagochtend is het vaste moment waarop Riekie, Nolly en Truus elkaar treffen in De Huiskamer van Elst. Het is een laagdrempelige ontmoetingsplek waar inwoners elkaar onder genot van een kopje koffie/thee ontmoeten, en praatje maken, er voor elkaar zijn en nieuwe sociale contacten maken. Voor de drie vrouwen betekende De Huiskamer een nieuwe start: ze vonden er niet alleen een plek om naartoe te gaan, maar ook elkaar.

Weer mensen om je heen
Het dagelijkse leven van Riekie, Nolly en Truus veranderde drastisch toen ze hun partners verloren. Nolly: “Ik zat na het overlijden van mijn man vooral thuis. Ik moest veel alleen verwerken.” Truus vult aan: “Naarmate je ouder wordt, vallen steeds meer mensen weg. Je wordt eenzamer.” Nolly: “Mijn kinderen hebben hun eigen leven, dus je bent zonder partner vaker alleen. Maar als er iets, zijn ze er meteen hoor.”

De Huiskamers in Overbetuwe zijn initiatieven van inwoners. Ze passen bij cultuur en het DNA van het dorp. De Huiskamers zijn voor iedereen toegankelijk: voor mensen die behoefte hebben aan een praatje of een arm om hen heen, maar ook zij die graag deelnemen aan activiteiten. Truus: “Het is fijn om mensen om je heen te hebben die begrijpen wat je doormaakt en even uit de dagelijkse routine zijn.”  Nolly vult aan: “Ik houd mijn agenda ervoor vrij. Volgende week kan ik niet en dat vind ik hartstikke jammer”.

Over de drempel
In De Huiskamer kan iedereen binnenlopen. Toch is die eerste stap niet voor iedereen vanzelfsprekend. Ook Riekie en Nolly moesten een drempel over voordat ze binnenstapten.

Een kennis attendeerde Riekie over De Huiskamer. “Ga gewoon”, zei ze. Maar Riekie zag er tegenop. “Dan kom ik straks daar en zit ik alleen maar te huilen.” Het liep anders. Een vrijwilliger ontving haar hartelijk en begeleidde haar naar een tafel. “Daar zaten Nolly en Truus. Het klikte meteen.”, vervolgt Riekie.

Ook voor Nolly was die eerste stap spannend. “Als ik het nu niet doe, doe ik het nooit meer. Ik werd zo lief ontvangen. Ik kwam in een warm bad”, vertelt Nolly. Inmiddels wijst ze zelf ook anderen de weg naar De Huiskamer. Bij de fietsclub sprak ze een meneer die na het overlijden van zijn vrouw nergens meer plezier in had. “Ik informeerde hem over De Huiskamer en veertien dagen later was hij van de partij”.

Je schuift aan en doet mee
In De Huiskamer schuiven mensen bij elkaar aan. Er wordt naar elkaar omgekeken, samen opgetrokken en volop gepraat. Over grote en kleine onderwerpen. “Wat we gedaan hebben, waar we naartoe gaan, over de kinderen, hoe de vakantie was”, vertelt Nolly. “Maar ook over Trump”, vult Riekie aan. En als de twee uur in De Huiskamer erop zitten, gaat het gesprek op de parkeerplaats gewoon nog even door. Truus valt bij met een schaterlach.

Meer dan ontmoeting
Vanuit De Huiskamer worden er in samenwerking met welzijnsorganisatie Forte, verschillende activiteiten georganiseerd, zoals gezamenlijk eten, bingo, uitstapjes, uitleg over hoe om te gaan met telefoon of tablet, valpreventie, het Dementiecafé en hulp bij het invullen van formulieren. Nolly: “Elk jaar ga ik naar de Dinnershow. Met bijna tachtig man samen eten. Zo tref je weer nieuwe mensen.” Ook met vragen over zorg en welzijn kunnen we terecht. Een team van lieve vrijwilligers staat met raad en daad klaar, bevestigen ze alle drie. En mocht men het binnen De Huiskamer niet weten, dan wordt er altijd doorverwezen naar activiteiten van samenwerkende partijen, zoals Forte Welzijn.

Kom erbij
Truus: “De Huiskamer: daar moet je zijn! Ook al vind je het spannend. Doe het toch. Je hoeft niet alleen te zijn.” Riekie: “Je moet het toch buitenshuis zoeken. Er staat niemand bij jou aan de voordeur.” Nolly: “Ik ben heel goed opgevangen. Ik was nooit te veel.”

Wat begon met een drempel, groeide uit tot een vriendschap. Riekie, Nolly en Truus zien elkaar inmiddels ook buiten De Huiskamer. De ontmoeting in De Huiskamer bleek het begin van een blijvend contact. En op donderdagochtend? Dan zitten ze er gewoon weer.